Het is maar één keer per jaar Lowlands

Er zijn van die dagen waarop ik het liefste in mijn bed wil blijven liggen. Maar ook in mijn bed heb ik niet echt een prettig gevoel. Ik wil snel mijn tent uit, want met die hete zon, die op mijn tent brandt, is het binnen niet meer uit te houden. Daar komt bij dat ik nodig moet pissen. Ik ga op zoek naar de rits van mijn tent om vervolgens zo goed en zo kwaad als het gaat mijn kisten aan te schieten en loop naar de dichtstbijzijnde greppel. Mijn gore kleren van de vorige dag heb ik nog aan want door mijn dronken toestand van gisteren heb ik geen kans gezien om ze uit te trekken. Terwijl ik naar de greppel loop, merk ik pas wat voor kater ik heb. Ik heb het gevoel dat mijn kop elk moment uit elkaar kan ploffen. Ook mijn benen zijn flink vermoeid en ben daarom blij als ik bij mijn tent weer even kan gaan zitten. Ik denk dat mijn maag het wel redelijk houdt maar als ik een kopje thee probeer, komt mijn gehele maaginhoud antiperistaltisch naar buiten. Kortom, ik ben goed naar de klote en ik moet nog twee dagen.

Als ik hoor van mijn vrienden wat ik allemaal heb uitgespookt de afgelopen nacht wil ik het liefste de komende maanden in totale afzondering leven. Ik begin de beweegredenen van kluizenaars ineens te begrijpen. Ze vertellen dat ik diverse vrouwen de liefde heb verklaard die ik in nuchtere toestand niet eens zie staan. Ik heb in Alpha zelfs staan zoenen met dat wanhopige meisje.. Op de camping ging ik in dezelfde greppel pissen als vanochtend met het verschil dat ik er vanochtend niet in ben gevallen. Voordat ik in mijn eigen tent ben gedoken, ben ik eerst nog drie andere tenten ingelopen omdat ik in de veronderstelling was dat het de mijne was. Wat lijken die koepel tentjes toch allemaal op elkaar.

Als ik op het festivalterrein mijn eerste biertje drink, is het al weer bijna twee uur. Mijn eerste biertje vind ik nog niet lekker maar als ik om half vier mijn vijfde drink, voel ik me weer prima, smaken de biertjes weer uitstekend en ik weet zeker dat ik een topdag tegemoet ga. Ik besluit om maar eens in mijn programmaboekje te kijken of er nog wat leuks speelt vandaag. “Er zijn namelijk een hoop mensen dus er zal vast wel iets georganiseerd zijn”, grap ik naar mijn vrienden terwijl ik zo stoïcijns mogelijk op mijn verfrommelde blokkenschema kijk die ik zojuist uit mijn achterzak tevoorschijn heb gehaald. Veel bandjes die op dit moment spelen zijn voor mij onbekend dus we besluiten naar India te gaan. Dat is een tent naar mijn hart, niet te groot dus sta je altijd dicht bij het podium en niet ver van de biertent. Als de gebruikelijk positie, links bij de tweede paal, is ingenomen moet ik weer pissen en ik beloof om bier mee te nemen op de terugweg. Ik loop naar het dichtstbijzijnde piskruis en ik ben direct aan de beurt. Tijdens het plassen denk ik aan de eerste keer dat ik in een piskruis hebt geplast. Het was hier op Lowlands in 1994. Pavement speelde dat jaar en heeft de piskruizen op Lowlands nog in een videoclip verwerkt. Ik ben dus zeker niet de enige die het een fantastische uitvinding vindt. Op Lowlands valt er sowieso niets te klagen over de faciliteiten maar deze plasfaciliteit is een absolute topper. Goed, er gaat niets boven plassen in de vrije natuur maar op het festivalterrein gaat dat verschrikkelijk stinken en voor je het weet lig ik er vannacht met mijn dronken kop weer in te rollen. Als ik ergens moet plassen bijvoorbeeld op verjaardagen dan kom ik altijd weer zo’n lage pot tegen. Met mijn lengte van 1.95 meter heb ik daar moeite mee en kan ik in de problemen komen. Ik doe mijn broek omlaag en richt op de veel te lage wc-pot. Dan komt het er op aan. Gaat de eerste straal goed is er niets aan de hand, maar hoe vaak gaat het bij het eerste straaltje al mis. Ik kan het dan uiteraard direct corrigeren zodat de schade enigszins beperkt blijft, maar feit is dat ik het altijd direct ga opdweilen anders gaan ze denken dat ik het hebt gedaan, wat ook zo is. Ook als ik het niet heb gedaan, en ik tref een toilet aan met druppels op grond en bril maak ik het altijd schoon om niet verdacht te worden. Niet alleen de eerste straal is cruciaal, ook de laatste druppels zijn een belangrijk aandachtspunt. De kracht van de straal neemt af dus ik doe automatisch een stapje naar voren om het straaltje keurig in de pot te laten verdwijnen. Ik kan echter niet altijd het geduld opbrengen om goed op te letten zodat de ene keer de druppels op de grond komen en de andere keer in mijn slip belanden. Elke keer als ik moeite met zo’n lage pot heb, vraag ik me af waarom er niet standaard in elk huis een pisbak is ingebouwd. Je ziet ze in sportkantines, ziekenhuizen, scholen, bedrijven en kroegen. Waarom tref je ze dan zo weinig aan in huizen. Het zou voor iedere man toch veel handiger zijn. Een beetje promotiecampagne van een slimme pisbakkenfabrikant zou er toch voor moeten kunnen zorgen dat er binnen afzienbare tijd in elke nieuwbouwwoning standaard één wordt geplaatst. Het is voor de dames ook handig. Ten eerste is het toilet minder vaak bezet en ten tweede kunnen de bordjes: ‘Heren doe de bril omhoog, de dames zitten ook graag droog’ eindelijk van de muur worden gehaald en vervangen worden door ‘wat zit ze hier op haar gemak, de heren hebben een eigen bak’. De fabrikanten van urinoirs zouden een bordje er als incentive bij kunnen leveren of gebruiken in reclamecampagnes. Ik zie de spotjes al voor me.

Inmiddels ben ik, nog steeds in gedachten verzonken, weer gearriveerd bij mijn vrienden die me vragend aankijken. Ikbesef dat ik vergeten ben het beloofde bier mee te brengen dus ik ga het bier alsnog halen. Als ze me naroepen: “Je bent zeker nog dronken van gisteren”, lach ik, ze zien mijn gezicht toch niet en ik denk: Ach, het is maar één keer per jaar Lowlands.