Kermisopstelling

De snoepkraam staat tussen de draaimolen en de grijpertjes. Op de hoek van de straat is de zweefmolen geplaatst en net om de hoek staat de oliebollenkraam. Aan de overkant vind je de schiettent, het spookhuis en een boksbal voor de stoere jongens. De meeste ruimte wordt echter ingenomen door de botsauto’s, die de aan het einde is geposteerd. Het is zomaar een kermisopstelling in een willekeurig dorp.

Bij Warmunda, waar ik mijn eerste zeven voetbaljaren door heb gebracht, voetbalde we één keer per seizoen, meestal de laatste competitiewedstrijd in een kermisopstelling. De keeper in de spits, de linksbuiten op doel en de sterspeler op de bank. Nooit was het succesvol maar het werkt goed om de rechtback niet te laten denken dat hij er wel dertig per seizoen zou inschieten als hij maar in de spits zou worden opgesteld.

Waar het begrip kermisopstelling in het voetbal vandaan komt, weet ik niet, ik kan het nergens vinden. Het zou mij niet verbazen als het begrip zijn oorsprong vindt in Noord-Holland of zelfs in West-Friesland. De kermis staat hier immers bekend als kroeggebeuren. Ik stel me de geboorte van het begrip Kermisopstelling als volgt voor. Na een kermisavond doorhalen zijn alle spelers behoorlijk in de olie geweest en hebben er de volgende dag behoorlijk last van. De trainer zit met zijn handen in zijn haar. Hij heeft allang al gezien dat zijn keeper absoluut niet op doel kan staan en besluit dan maar om zijn linksbuiten op doel te zetten. Die ziet er tenminste nog een beetje fit uit. De keeper zet hij in de spits, zo ver mogelijk weg van zijn eigen goal. Het ergste is zijn sterspeler er aan toe. Die laat hij dus maar op de bank.

Afgelopen zondag won KGB met 4-2 van VVS’46. Met twee doelpunten maakte gelegenheidsspits Martijn Stroomer, normaliter voorstopper, het verschil. Bovendien versierde de rasechte mandekker een strafschop. In het dorp was de avond ervoor het grote piratenfeest. Stroomer liet zijn vrienden er zonder hem heengaan. KGB voetbalde immers niet met een kermisopstelling. Het was gewoon een geslaagde list van trainer Sjaak van Baar.

Of Matthew Ballamy, zanger, gitarist en pianist van de Britse band Muse vroeger heeft gevoetbald weet ik niet. Maar als hij heeft gevoetbald had hij ongetwijfeld een coach die zijn team eens per jaar in een kermisopstelling liet voetballen. Twee weken geleden speelden de band in Italië waar ze ook te gast waren in een televisieshow op de televisiezender Rai. Net zoals bij zoveel shows het geval is mogen de muzikale gasten dan ook een nummer spelen. Er worden in het programma echter alleen maar playbacks toegestaan en dat was niet naar de zin van de jongens van Muse en terecht want Muse is een hele goede liveband. De band besloot daarom de playbackact in een kermisopstelling te doen. Frontman Bellamy ging drummen, de drummer werd bassist en zanger en de bassist ging gitaar en keyboard spelen. Bellamy drumde als een houthakker, echt geen gezicht. Niemand van de producers die het door had. En de presentatrice? Die deed doodleuk een babbel met de drummer, terwijl ‘drummer Bellamy’ zich in de coulissen een breuk aan het lachen was. Een meesterzet.

Niet gebeld

Niet dat ik het erg vind, integendeel, maar het ziet er naar uit dat er weer een seizoen RKEDO 4 voor de deur staat. Wesley Sneijder naar Internationale, Arjen Robben naar Bayern München en Johnny Heitinga naar Everton. Ajax kocht zelfs last minute een zeehond en dan ga je toch denken, je weet maar nooit. Dinsdag 1 september 18.00 uur was het definitief: Ik was niet gebeld. Geen Ajax, geen AZ, geen Sparta, geen Feyenoord. Ook geen enkele buitenlandse club wilde me hebben. Op het laatst hoop je nog op Volendam, Haarlem of Telstar maar het wekenlang waken naast mijn telefoon was tevergeefs. Michel de Groot, onze sterspeler, liet 4 september weten wel te zijn gebeld en voetbalt nu bij een buurtvereniging. Het is daarom maar goed ook dat ik niet ben gebeld. RKEDO 4 heeft immers maar elf spelers, of eigenlijk tien en half want ik kan mezelf niet voor vol meetellen. Mijn eerste wedstrijd kan ik immers pas spelen op 18 oktober, thuis tegen ASV ’55 2 om 10.00 uur. Twee weekendjes weg, late uitwedstrijden en de Dam tot Damloop zijn hier de oorzaak van. Afgelopen zondag mocht ik dus weer 10 Engelse mijl rennen. Hoewel ik met de tijd van 1:22:16 precies 99 seconden langzamer was dan vorig jaar ben ik toch tevreden met mijn tijd. Ik was bijvoorbeeld sneller dan de ex-profvoetballers Walter Smak en Danny Hesp maar langzamer dan ex-RKEDO-spelers als Marcel Overboom, Stefan Laan en Jeanpaul Feld. Vooral verliezen van laatstgenoemde doet een beetje pijn. Slechts 30 seconden was de voormalige keeper van RKEDO 6 sneller dan ik. Reden genoeg om volgend jaar weer mee te doen.