Afscheid

Precies een jaar geleden was er nog niets aan de hand. Vol goede moed ging hij het nieuwe jaar in. 2009 zou zijn jaar worden. Geen twijfel mogelijk. Naar mate het jaar vorderde, takelde hij zienderogen af. Als je hem elke dag zag, was het niet altijd goed waarneembaar maar als je hem na een paar weken weer eens zag, kon je goed zien dat hij was vermagerd. En dat had echt niets met Sonja Bakker te maken. Begin juli was de diagnose dat hij nog een half jaar had te gaan. Ondanks zijn aftakelig was hij elke ochtend vrolijk gestemd en had hij steevast een mop paraat om de dag mee te openen. Bovendien wist hij je dagelijks een levenswijsheid bij te brengen. Laatst kwam hij nog met ‘Als de hemel betrokken is, moet het goede humeur de zon vervangen’. En dat is hem ten voeten uit, een rasoptimist. Nu het einde van het jaar nadert, komt aan zijn bestaan een einde. Als een goed rooms-katholiek weet hij als geen ander dat hij niet bang hoeft te zijn voor het einde en hij heeft er vrede mee dat zijn opvolger al weer staat te popelen om hem te vervangen. St. Gerardus scheurkalender bedankt. Het was een mooi jaar.

Tunesië

Excentriciteit

Echte keepers zijn excentriek. Dat hoef ik u niet meer te vertellen, dat is algemeen bekend. Linksbuitens ook maar dan wel ‘echte’ linksbuitens, ook wel ‘klassieke’ linksbuitens genoemd. Een goed voorbeeld daarvan is Piet Keizer die met Ajax drie maal de Europa Cup 1 won. Toch is een klassieke linksbuiten vaak de nachtmerrie van een ‘moderne trainer’. Zo’n jongen doet niet wat in het boekje staat, maar trekt lekker zijn eigen plan. Juist dat stuit de moderne trainers tegen de borst en daarom zie je de ‘echte’ linksbuitens niet vaak meer.
Lowie Braas was zondag 22 november in de eerste helft wisselspeler en daar baalde hij goed van. Het was regenachtig weer en de wind waaide dwars door zijn trainingsjasje heen. Dan kon je maar beter in het veld staan, dacht Lowie, de volgende keer kom ik maar weer gewoon op tijd. Dan is er vast wel weer een basisplaats voor me weggelegd.
De tweede helft van de wedstrijd RKEDO 4 – ALC 2 stond Lowie als linksbuiten opgesteld. Maar om Lowie nu excentriek te noemen? Nee, Lowie is een echte verdediger zonder rare fratsen. Toch heeft Lowie aanleg voor excentriciteit. Als hij vanaf zijn eerste voetbaljaren als linksbuiten was opgesteld was het waarschijnlijk een heel ander mens geworden. Op het moment dat Lowie vernam dat hij als linksbuiten mocht invallen, was hij immers al een ander mens. De teleurstelling van het gepasseerd zijn, had plaats gemaakt voor innerlijke vreugde die alleen aan Lowie was af te lezen door de twinkeling in zijn ogen. Vol verwachting betrad hij dan ook het spekgladde B-veld op de Krom. Te laat komen wordt beloond, dacht hij, toen scheidsrechter Wijnker het beginsignaal gaf. Hij kreeg niet veel ballen als linksbuiten en dan moet je op een andere manier gaan opvallen, dacht Lowie en hij ontpopte zich dan ook als de clown van RKEDO 4. Zijn manier van juichen was spectaculair bij zijn eerste doelpunt, zijn teleurstelling des te groter toen Wijnker de treffer ongeldig verklaarde vanwege buitenspel. Niet veel later stond Lowie alweer met zijn handen in de lucht maar tot zijn grote verdriet en frustratie rolde de bal, die van zijn voet kwam, aan de verkeerde kant van de paal over de achterlijn. Tegen het einde van de wedstrijd scoorde Lowie voor de tweede keer. Maar ook deze keer was de viering van zijn doelpunt van korte duur. Wijnker besloot het doelpunt andermaal te annuleren. Er was namelijk een handsbal aan het doelpunt vooraf gegaan. Wijnker ziet kennelijk meer in zijn eentje dan het hele arbitersgilde bij Frankrijk – Ierland. Dat is echter wel te verklaren. De handsbal kwam namelijk van André Braas, de schoonzoon van Wijnker, en schoonzonen houd je nu eenmaal goed in de gaten. Voor Lowie was dat zuur en hij sprak de woorden: ,,André, wat heb jij hier te zoeken, je staat nota bene laatste man”. Na de 3-0 overwinning was Lowie gelukkig gewoon weer Lowie, die na het douchen onder zijn spijkerbroek gewoon weer zijn gebruikelijke zwarte slip had aangetrokken. Niets excentrieks aan. Hoe anders is Nico Pater, de betrouwbare doelman van RKEDO 4. Als Nico heeft gewonnen en ook nog eens de nul heeft gehouden, dan mag hij van zichzelf, en dat gebeurd echt niet zo vaak de laatste jaren, zijn speciaal op de markt gekochte felroze overwinningsonderbroek aantrekken. Hoe excentriek? En dat maakt Nico een echte keeper!

Kermisopstelling

De snoepkraam staat tussen de draaimolen en de grijpertjes. Op de hoek van de straat is de zweefmolen geplaatst en net om de hoek staat de oliebollenkraam. Aan de overkant vind je de schiettent, het spookhuis en een boksbal voor de stoere jongens. De meeste ruimte wordt echter ingenomen door de botsauto’s, die de aan het einde is geposteerd. Het is zomaar een kermisopstelling in een willekeurig dorp.

Bij Warmunda, waar ik mijn eerste zeven voetbaljaren door heb gebracht, voetbalde we één keer per seizoen, meestal de laatste competitiewedstrijd in een kermisopstelling. De keeper in de spits, de linksbuiten op doel en de sterspeler op de bank. Nooit was het succesvol maar het werkt goed om de rechtback niet te laten denken dat hij er wel dertig per seizoen zou inschieten als hij maar in de spits zou worden opgesteld.

Waar het begrip kermisopstelling in het voetbal vandaan komt, weet ik niet, ik kan het nergens vinden. Het zou mij niet verbazen als het begrip zijn oorsprong vindt in Noord-Holland of zelfs in West-Friesland. De kermis staat hier immers bekend als kroeggebeuren. Ik stel me de geboorte van het begrip Kermisopstelling als volgt voor. Na een kermisavond doorhalen zijn alle spelers behoorlijk in de olie geweest en hebben er de volgende dag behoorlijk last van. De trainer zit met zijn handen in zijn haar. Hij heeft allang al gezien dat zijn keeper absoluut niet op doel kan staan en besluit dan maar om zijn linksbuiten op doel te zetten. Die ziet er tenminste nog een beetje fit uit. De keeper zet hij in de spits, zo ver mogelijk weg van zijn eigen goal. Het ergste is zijn sterspeler er aan toe. Die laat hij dus maar op de bank.

Afgelopen zondag won KGB met 4-2 van VVS’46. Met twee doelpunten maakte gelegenheidsspits Martijn Stroomer, normaliter voorstopper, het verschil. Bovendien versierde de rasechte mandekker een strafschop. In het dorp was de avond ervoor het grote piratenfeest. Stroomer liet zijn vrienden er zonder hem heengaan. KGB voetbalde immers niet met een kermisopstelling. Het was gewoon een geslaagde list van trainer Sjaak van Baar.

Of Matthew Ballamy, zanger, gitarist en pianist van de Britse band Muse vroeger heeft gevoetbald weet ik niet. Maar als hij heeft gevoetbald had hij ongetwijfeld een coach die zijn team eens per jaar in een kermisopstelling liet voetballen. Twee weken geleden speelden de band in Italië waar ze ook te gast waren in een televisieshow op de televisiezender Rai. Net zoals bij zoveel shows het geval is mogen de muzikale gasten dan ook een nummer spelen. Er worden in het programma echter alleen maar playbacks toegestaan en dat was niet naar de zin van de jongens van Muse en terecht want Muse is een hele goede liveband. De band besloot daarom de playbackact in een kermisopstelling te doen. Frontman Bellamy ging drummen, de drummer werd bassist en zanger en de bassist ging gitaar en keyboard spelen. Bellamy drumde als een houthakker, echt geen gezicht. Niemand van de producers die het door had. En de presentatrice? Die deed doodleuk een babbel met de drummer, terwijl ‘drummer Bellamy’ zich in de coulissen een breuk aan het lachen was. Een meesterzet.

Niet gebeld

Niet dat ik het erg vind, integendeel, maar het ziet er naar uit dat er weer een seizoen RKEDO 4 voor de deur staat. Wesley Sneijder naar Internationale, Arjen Robben naar Bayern München en Johnny Heitinga naar Everton. Ajax kocht zelfs last minute een zeehond en dan ga je toch denken, je weet maar nooit. Dinsdag 1 september 18.00 uur was het definitief: Ik was niet gebeld. Geen Ajax, geen AZ, geen Sparta, geen Feyenoord. Ook geen enkele buitenlandse club wilde me hebben. Op het laatst hoop je nog op Volendam, Haarlem of Telstar maar het wekenlang waken naast mijn telefoon was tevergeefs. Michel de Groot, onze sterspeler, liet 4 september weten wel te zijn gebeld en voetbalt nu bij een buurtvereniging. Het is daarom maar goed ook dat ik niet ben gebeld. RKEDO 4 heeft immers maar elf spelers, of eigenlijk tien en half want ik kan mezelf niet voor vol meetellen. Mijn eerste wedstrijd kan ik immers pas spelen op 18 oktober, thuis tegen ASV ’55 2 om 10.00 uur. Twee weekendjes weg, late uitwedstrijden en de Dam tot Damloop zijn hier de oorzaak van. Afgelopen zondag mocht ik dus weer 10 Engelse mijl rennen. Hoewel ik met de tijd van 1:22:16 precies 99 seconden langzamer was dan vorig jaar ben ik toch tevreden met mijn tijd. Ik was bijvoorbeeld sneller dan de ex-profvoetballers Walter Smak en Danny Hesp maar langzamer dan ex-RKEDO-spelers als Marcel Overboom, Stefan Laan en Jeanpaul Feld. Vooral verliezen van laatstgenoemde doet een beetje pijn. Slechts 30 seconden was de voormalige keeper van RKEDO 6 sneller dan ik. Reden genoeg om volgend jaar weer mee te doen.

Het is maar één keer per jaar Lowlands

Er zijn van die dagen waarop ik het liefste in mijn bed wil blijven liggen. Maar ook in mijn bed heb ik niet echt een prettig gevoel. Ik wil snel mijn tent uit, want met die hete zon, die op mijn tent brandt, is het binnen niet meer uit te houden. Daar komt bij dat ik nodig moet pissen. Ik ga op zoek naar de rits van mijn tent om vervolgens zo goed en zo kwaad als het gaat mijn kisten aan te schieten en loop naar de dichtstbijzijnde greppel. Mijn gore kleren van de vorige dag heb ik nog aan want door mijn dronken toestand van gisteren heb ik geen kans gezien om ze uit te trekken. Terwijl ik naar de greppel loop, merk ik pas wat voor kater ik heb. Ik heb het gevoel dat mijn kop elk moment uit elkaar kan ploffen. Ook mijn benen zijn flink vermoeid en ben daarom blij als ik bij mijn tent weer even kan gaan zitten. Ik denk dat mijn maag het wel redelijk houdt maar als ik een kopje thee probeer, komt mijn gehele maaginhoud antiperistaltisch naar buiten. Kortom, ik ben goed naar de klote en ik moet nog twee dagen.

Als ik hoor van mijn vrienden wat ik allemaal heb uitgespookt de afgelopen nacht wil ik het liefste de komende maanden in totale afzondering leven. Ik begin de beweegredenen van kluizenaars ineens te begrijpen. Ze vertellen dat ik diverse vrouwen de liefde heb verklaard die ik in nuchtere toestand niet eens zie staan. Ik heb in Alpha zelfs staan zoenen met dat wanhopige meisje.. Op de camping ging ik in dezelfde greppel pissen als vanochtend met het verschil dat ik er vanochtend niet in ben gevallen. Voordat ik in mijn eigen tent ben gedoken, ben ik eerst nog drie andere tenten ingelopen omdat ik in de veronderstelling was dat het de mijne was. Wat lijken die koepel tentjes toch allemaal op elkaar.

Als ik op het festivalterrein mijn eerste biertje drink, is het al weer bijna twee uur. Mijn eerste biertje vind ik nog niet lekker maar als ik om half vier mijn vijfde drink, voel ik me weer prima, smaken de biertjes weer uitstekend en ik weet zeker dat ik een topdag tegemoet ga. Ik besluit om maar eens in mijn programmaboekje te kijken of er nog wat leuks speelt vandaag. “Er zijn namelijk een hoop mensen dus er zal vast wel iets georganiseerd zijn”, grap ik naar mijn vrienden terwijl ik zo stoïcijns mogelijk op mijn verfrommelde blokkenschema kijk die ik zojuist uit mijn achterzak tevoorschijn heb gehaald. Veel bandjes die op dit moment spelen zijn voor mij onbekend dus we besluiten naar India te gaan. Dat is een tent naar mijn hart, niet te groot dus sta je altijd dicht bij het podium en niet ver van de biertent. Als de gebruikelijk positie, links bij de tweede paal, is ingenomen moet ik weer pissen en ik beloof om bier mee te nemen op de terugweg. Ik loop naar het dichtstbijzijnde piskruis en ik ben direct aan de beurt. Tijdens het plassen denk ik aan de eerste keer dat ik in een piskruis hebt geplast. Het was hier op Lowlands in 1994. Pavement speelde dat jaar en heeft de piskruizen op Lowlands nog in een videoclip verwerkt. Ik ben dus zeker niet de enige die het een fantastische uitvinding vindt. Op Lowlands valt er sowieso niets te klagen over de faciliteiten maar deze plasfaciliteit is een absolute topper. Goed, er gaat niets boven plassen in de vrije natuur maar op het festivalterrein gaat dat verschrikkelijk stinken en voor je het weet lig ik er vannacht met mijn dronken kop weer in te rollen. Als ik ergens moet plassen bijvoorbeeld op verjaardagen dan kom ik altijd weer zo’n lage pot tegen. Met mijn lengte van 1.95 meter heb ik daar moeite mee en kan ik in de problemen komen. Ik doe mijn broek omlaag en richt op de veel te lage wc-pot. Dan komt het er op aan. Gaat de eerste straal goed is er niets aan de hand, maar hoe vaak gaat het bij het eerste straaltje al mis. Ik kan het dan uiteraard direct corrigeren zodat de schade enigszins beperkt blijft, maar feit is dat ik het altijd direct ga opdweilen anders gaan ze denken dat ik het hebt gedaan, wat ook zo is. Ook als ik het niet heb gedaan, en ik tref een toilet aan met druppels op grond en bril maak ik het altijd schoon om niet verdacht te worden. Niet alleen de eerste straal is cruciaal, ook de laatste druppels zijn een belangrijk aandachtspunt. De kracht van de straal neemt af dus ik doe automatisch een stapje naar voren om het straaltje keurig in de pot te laten verdwijnen. Ik kan echter niet altijd het geduld opbrengen om goed op te letten zodat de ene keer de druppels op de grond komen en de andere keer in mijn slip belanden. Elke keer als ik moeite met zo’n lage pot heb, vraag ik me af waarom er niet standaard in elk huis een pisbak is ingebouwd. Je ziet ze in sportkantines, ziekenhuizen, scholen, bedrijven en kroegen. Waarom tref je ze dan zo weinig aan in huizen. Het zou voor iedere man toch veel handiger zijn. Een beetje promotiecampagne van een slimme pisbakkenfabrikant zou er toch voor moeten kunnen zorgen dat er binnen afzienbare tijd in elke nieuwbouwwoning standaard één wordt geplaatst. Het is voor de dames ook handig. Ten eerste is het toilet minder vaak bezet en ten tweede kunnen de bordjes: ‘Heren doe de bril omhoog, de dames zitten ook graag droog’ eindelijk van de muur worden gehaald en vervangen worden door ‘wat zit ze hier op haar gemak, de heren hebben een eigen bak’. De fabrikanten van urinoirs zouden een bordje er als incentive bij kunnen leveren of gebruiken in reclamecampagnes. Ik zie de spotjes al voor me.

Inmiddels ben ik, nog steeds in gedachten verzonken, weer gearriveerd bij mijn vrienden die me vragend aankijken. Ikbesef dat ik vergeten ben het beloofde bier mee te brengen dus ik ga het bier alsnog halen. Als ze me naroepen: “Je bent zeker nog dronken van gisteren”, lach ik, ze zien mijn gezicht toch niet en ik denk: Ach, het is maar één keer per jaar Lowlands.

Papegaaiensoep

West-Friesland is weer aan de beurt. Het is geen nieuws dat de jeugd in West-Friesland voorop loopt als het gaat om alcoholgebruik onder jongeren. Er komen diverse maatregelen aan. Vanaf 1 januari 2010 mogen cafés niemand meer na middernacht binnenlaten. Buiten roken kan dan na twaalven ook niet meer. Bovendien wordt er gewerkt aan een verhoging van de leeftijdsgrens. Kun je nu als 16-jarige nog een biertje kopen, straks lijkt dat voorbij te zijn en moet je minimaal 18 jaar zijn om een alcoholische versnapering te bestellen. Deze regel zou dan alleen gelden in West-Friesland. Bij RKEDO, mijn voetbalclub, zou dat betekenen dat de meeste A-junioren geen biertje meer mogen kopen bij thuiswedstrijden maar bijna alle uitwedstrijden worden gespeeld in de Zaanstreek, en daar is het geen probleem. Dit is natuurlijk erg zuur voor de A-junioren maar ook voor de RKEDO-kas. Ook voor de horeca in West-Friesland is het niet eerlijk. Als je in Alkmaar wel alcohol kan krijgen en in West-Friesland niet zal de jeugd gewoon richting Alkmaar gaan op zaterdagavond. Overigens is het voor de prestaties op zondag een stuk beter als er helemaal geen alcohol wordt genuttigd. Zo is het dit jaar al een paar keer voorgekomen dat er spelers van het vierde niet in staat waren om een goede pot voetbal op de mat te leggen; oorzaak drank! En dan wijs ik niet alleen naar andere spelers, ook ik had vooral in de uitwedstrijd tegen Westfriezen wel degelijk last van de avond ervoor. Er is echter geen betere manier om van je kater af te komen dan een wedstrijd voetballen in de buitenlucht. Na de wedstrijd heb je nergens meer last van en heb je gewoon weer trek in een biertje.

Naar aanleiding van het verschijnen van een biografie over het leven van voormalig voetbaltrainer Frits Korbach was hij vorig jaar te gast bij Holland Sport. Korbach heeft volgens eigen zeggen afgerekend met zijn drankprobleem. Op de vraag van Matthijs van Nieuwkerk wat Korbach tegenwoordig drinkt, antwoordde hij papegaaiensoep. Een woord dat bij de Holland Sport-presentator niet in zijn vocabulaire zat. De humor bij Korbach was ook hier weer volop aanwezig. Papegaaiensoep is namelijk een bijzondere likeur gestookt van amandelen, walnoten, hazelnoten, kastanjes en pinda's. Het drankje heeft de kleur van slappe thee en dankt de naam aan het feit dat de liefhebbers wilden verbloemen dat zij alcohol dronken. Papegaaiensoep is dus het tegenovergestelde van evenementenpils. Deze drank wordt geschonken op evenementen en het lijkt alsof er een normaal percentage alcohol in zit maar dat is niet zo. Ik vind het echt ideaal. Op Lowlands kan ik de hele dag, van 12.00 uur tot diep in de nacht, bier drinken zonder laveloos te raken. Bij echt bier houd ik dat maximaal zeven uur vol maar dan ben ik wel total loss. Voor voetballers op zondag zou het de ideale zaterdagavonddrank zijn maar wellicht is het ook iets voor sportkantines. Je merkt het verschil echt niet behalve dan dat je er niet zo snel dronken van wordt.

Vakantiedagen

Iedere werknemer heeft recht op vakantie met doorbetaling van het loon. Fulltimers krijgen bij VWE, het bedrijf waar ik werk, 190 uren vakantie per jaar. Dit komt neer op 25 vrije dagen. Eens in de paar maanden komt Joke van P&O de vakantiedagenoverzichten langs brengen. Steevast staat er bij mij een gele streep door mijn urentegoed. Dit duidt op een hoog saldo aan vakantie-uren. Mijn meeste vakantiedagen gaan op aan festivals. Het begint al in januari voor Eurosonic/Noorderslag. Dat kost me meestal maar één dag maar door een ongelukje op 1 januari ging die vrije dag dit jaar helaas niet door. Oerol op Terschelling heb ik beperkt tot een lang weekend maar ik kon er toch drie vakantiedagen voor uittrekken. Pinkpop viel gelukkig weer gewoon, zoals het hoort, met Pinksteren zodat ik alleen maar op dinsdag vrij hoefde te nemen. Vorig jaar koos Pinkpop voor een ander weekend waardoor het driedaagse festival al op vrijdag begon. Dat weekend kostte me dus een vrije vrijdag en een vrije maandag. Voor mij geen enkel probleem maar ik heb vrienden die minder goed in hun dagen zitten. Gelukkig kan ik nog drie dagen kwijt aan Lowlands, wat mij betreft het leukste festival ter wereld. Hoewel het festival maar drie dagen duurt, van vrijdag tot en met zondag, ga ik op donderdag al weg en kom op maandag pas weer terug. Dit jaar bezoek ik geen buitenlandse festivals. Geen Roskilde, geen Sziget, geen Werchter. Volgend jaar staat er echter weer een bezoek gepland voor het Deense Roskilde Festival. Daar kan ik dan mooi zeven dagen aan besteden. Uiteraard ben ik van de partij op het nieuwe festival ‘Into the great wide open’ op Vlieland. Een godsgeschenk want hier kan ik weer twee dagen aan kwijt. In November volgt dan nog een dagje vrij voor Crossing Border en dan zit het festivaljaar er weer op . De balans is dat ik dit jaar maar tien dagen aan festivals besteed. Tel daar twee weekendjes met VWE (wintersport en Ardennen) in totaal drie vrije dagen en een vriendenweekend, 2 dagen, bij op, en ik houd weer twee weken aan vrije dagen over. Voeg daar de twaalf dagen die ik over had van vorig jaar bij en ik zit met een overschot van 22 dagen. Misschien gaat Joke bij het komende overzicht wel een rode stift gebruiken?

Bagger

Regen val toch
met bakken op
ons lowlanders neer.

Organisatie mijdt toch
stro en splinters
zit niet bij de pakken neer.

Publiek ga toch
genieten
trotseer het grauwe weer.

Kisten zijn toch
waterdicht
trek die sporen keer op keer.

Mensen zijn toch
kuddedieren
ieder jaar weer een paar meer.

Zeuren is toch
uit den boze
koop een broek van leer.

Biezen zijn toch
om te pakken
probeer het volgend jaar maar weer.

Dagen zijn toch
om te vullen,
ga bij varkens in de leer.